Auteur: evelien

  • Lucas is overleden ten gevolgen van een slopende ziekte

    Lucas is overleden ten gevolgen van een slopende ziekte

    Lucas is overleden ten gevolgen van een slopende ziekte

    05-01-2021 02:28

    Hij is 23 jaar geworden. Tijdens zijn ziekte heeft hij de kracht en rust gevonden om na te denken over zijn eigen afscheid. Drie maanden voor zijn overlijden hebben Lucas en zijn ouders met Evelien een gesprek gevoerd, waarbij zijn wensen zijn gebundeld in een persoonlijk wensenboek. Dit boekje wordt door Evelien vormgegeven en is een mooi document om te bewaren. Lucas wil dat men niet te veel bezig is met zijn dood, maar dat iedereen veel denkt en bezig is met hoe hij leefde. Hij ziet een grote uitvaart dan ook niet zitten, maar kiest voor een stille crematie met zijn ouders, grootouders en beste vrienden.

    Zijn grootste wens is dat er een feest wordt georganiseerd als herdenking in zijn favoriete strandtent, waar iedereen welkom is. Dit feest zal plaatsvinden vier weken na zijn crematie, omdat dan de as zal zijn vrijgegeven. Tijdens dit feest zal zijn as in de zee worden uitgestrooid.

    Lucas wilde niet worden opgebaard en wilde zo snel mogelijk worden gecremeerd. Hij en zijn omgeving hebben tijdens de laatste fase van zijn leven afscheid genomen en hebben begrip en diep respect voor Lucas zijn bewuste en doordachte wensen.

    Toen de vader van Lucas Evelien belde, wist iedereen al waar die aan toe was. Evelien was er snel en Lucas is door Evelien en haar collega verzorgd en gekleed. De vrienden van Lucas hebben hem zelf in zijn kist getild. Na een moment waar Lucas zijn ouders, grootouders en beste vrienden bij hem konden zijn, is hij overgebracht naar Afscheidshuis de Suite. Hier blijft hij drie dagen in de koelruimte, waarna hij op de vierde dag na zijn overlijden, in bijzijn van zijn ouders, grootouders en beste vrienden in stilte wordt gecremeerd.

  • Wim zit aan tafel en staart naar buiten

    Wim zit aan tafel en staart naar buiten

    Wim zit aan tafel en staart naar buiten

    05-01-2021 02:28

    Zijn koffie is inmiddels koud en hij kan niet geloven dat zijn vrouw die nacht is overleden. Connie is 64 jaar geworden en haar gezondheid liet haar al enige tijd in de steek, maar dit had niemand verwacht. Toen haar medische problemen aan het licht kwamen hebben ze met elkaar hun uitvaartwensen gedeeld. Connie en Wim hebben geen kinderen, beide ouders zijn al overleden. Ze zijn altijd op hunzelf geweest en willen het budget voor hun uitvaart klein houden.

    Wim heeft contact gezocht met Evelien en gevraagd naar de mogelijkheden voor een afscheid wat past bij hun wensen. Het verbaast Wim dat er veel dingen zijn die niet hoeven. Geen kaarten, geen aula, geen condoleance, geen rouwadvertentie. Het mag en kan allemaal, maar het hoeft niet. Wim wil op zijn eigen manier afscheid nemen van Connie en voor Wim heeft daar geen uitgebreide uitvaart bij nodig. “Ik doe dat op mijn manier, door lange wandelingen te maken, zoals we dat altijd samen deden.”

    Zoals Connie had gewild, wordt haar afscheid benaderd vanuit de noodzakelijke zorg en is het de wens om alles wat niet hoeft, ook niet te organiseren. Dat betekent dat Connie over twee dagen in stilte zal worden gecremeerd, zonder afscheid vooraf. Wim wil wel mee, want ze hebben altijd alles samen gedaan. Een voorkeur voor een kist is er niet, dus is er gekozen voor een mooie neurale lichthouten kist. Wim wil alleen zijn en wandelen, maar weet dat hij Evelien altijd kan bellen en dat alleen al vindt hij een fijn idee. Op de dag van de crematie zien Wim en Evelien elkaar bij het crematorium. Wim heeft nog even een moment met Connie samen en daarna begeleiden ze samen Connie naar de crematieruimte.

    Vier weken later brengt Evelien de as van Connie thuis. Wim heeft nagedacht en wil graag een as-sieraad laten maken, zodat Connie bij hem is tijdens alle wandelingen die hij nog gaat maken.

  • Dappere hondjes huilen ook wel eens

    Dappere hondjes huilen ook wel eens

    Dappere hondjes huilen ook wel eens

    03-01-2021 12:13

    Er loopt een zelfverzekerd hondje met een vrolijke wapperende pluimstaart mij op de galerij tegemoet. Corona zorgt ervoor dat ik haar niet kan aanhalen en niet met haar mee naar binnen kan. Een verbaast snoetje kijkt achterom als ik bij de voordeur blijf staan.  Op flinke afstand kletsen ik en haar vrouwtje over hoe het gaat en over hoe de rouwbezoekjes op afstand worden beleeft.

    Na de derde keer heeft het hondje het door en weet ze dat ik tóch bij de deur blijf staan. Ze heeft zich er duidelijk bij neergelegd en loopt, zonder om te kijken, de gang in. Bij de deur waar de moeder van haar vrouwtje ligt opgebaard stop ze even, snuft, en loopt verder de woonkamer in.

    Een paar dagen later, op de dag van het afscheid, staat ze al klaar, aan de riem en heel alert. Ze weet dat er iets staat te gebeuren. Ze is overal bij en mag bij haar vrouwtje in de auto. Bij het crematorium wordt de hele omgeving afgesnuffeld en loopt ze in flinke pas voorop. Ze is een ontzettend dapper hondje en is haar vrouwtje tot steun op het moment dat zij afscheid moeten nemen van haar moeder.

    Door corona kan ze deze keer niet mee naar binnen, de riem trekt strak; tot hier. En dan, als de baar om de hoek gaat en uit het zicht is, moet ze huilen. Iets wat ze normaal nooit doet. In lange hoge halen huilt ze naar de dichte deur.

    Binnen houdt niemand het droog, stoere mannen, flinke knapen, ik, mijn collega’s, haar gehuil raakt en komt binnen.

    Vol indrukken loopt iedereen weer naar buiten, waar een vrolijk kwispelend dapper hondje ons weer begroet…

  • Het gaat om jou

    Het gaat om jou

    Het gaat om jou

    03-01-2021 08:48

    Afscheid neem je in een omgeving en met mensen bij wie je je op je gemak voelt, waar je jezelf kan zijn en je je vooral niet hoeft aan te passen. Ik ga daarom altijd uit van hetgeen wat past en klopt bij de persoon en het gezin. Daardoor zijn uitvaarten bij mij nooit hetzelfde en staat het afscheid altijd volledig in het teken van de mensen die ik begeleid.

    Zo vind ik de keuzes van de locaties en de mensen met wie je het afscheid realiseert van groot belang. Alles en iedereen draagt bij aan de sfeer en de beleving van deze emotionele periode. Door de krachten en talenten van mensen te bundelen, is het mooist mogelijke haalbaar en creëren we de meeste ruimte voor de gewoontes en tradities die voor families zeer waardevol zijn.

    Een traditie is een manier van uiten en beleven, die al jaren en soms zelfs eeuwen terugkomt bij een specifieke gebeurtenis. Een traditie is bekend bij personen die zich hier aan verbonden hebben. Zij putten hier kracht uit, kunnen erop terugvallen en het helpt hen om staande te blijven.

    Maak je wensen kenbaar aan je familie of een goede vriend. Het praten over afscheid nemen en uitvaartwensen, ook op een moment dat het nog ver van je af staat, zorgt veelal voor opluchting. Het onderwerp blijkt vaak minder lastig te bespreken dan gedacht en stiekem wordt er ook nog veel gelachen als er opties of ideeën voorbij komen waarvan men deze niet van elkaar had verwacht.

    Ik ben ervan overtuigd dat het kennen van elkaars wensen en het nadenken hierover een geschenk kan zijn. Een geschenk om een taboe los te laten, een kans om onze omgeving te ontzorgen en hen de bevestiging te geven dat de juiste keuze wordt gemaakt.

  • Sfeervol afscheid nemen bij Abel

    Sfeervol afscheid nemen bij Abel

    Sfeervol afscheid nemen bij Abel

    26-10-2020 10:06

    Tegenwoordig hoeft een uitvaart niet meer in de aula van een rouwcentrum of crematorium plaats te vinden. Je bent vrij om zelf een locatie aan te wijzen die je fijn vindt. Op een plek waar het leven wordt gevierd, ontstaan juist de mooie herinneringen. De warme en ongedwongen sfeer van zo’n locatie is dan altijd voelbaar tijdens het afscheid, het draagt bij aan een fijne beleving van het moment.

    In de huidige tijd kan het lastiger zijn om buiten de aula’s om een locatie te vinden, omdat er veel rekening moet worden gehouden met de coronamaatregelen. Daarom vind ik het belangrijk om van te voren te weten welke opties ik een familie kan aanbieden.

    Eén van de locaties waar ik graag over de vloer kom is ‘Abel.’, een prachtig gelegen locatie in de Johannapolder van de gemeente Albrandswaard. Abel. heet nabestaanden welkom voor een afscheidsceremonie in een van hun sfeervolle ruimtes. Het is typisch zo’n locatie waar ook het leven wordt gevierd, een plek waar je graag terug komt of een wandeling komt maken in de naastgelegen Rhoonse Grienden.

    Foto: Ashley Bick bij Abel. in Poortugaal

    Ik heb samen met eigenaar Remco gekeken naar de mogelijkheden die passen binnen de huidige coronamaatregelen. Ter inspiratie hebben we een prachtig sfeerbeeld gemaakt om goed te kunnen laten zien hoe de ruimte kan worden gebruikt en hoe fijn de sfeer is die Abel te bieden heeft. Ik ben enorm blij dat families hier, ook in deze tijd, terecht kunnen.

    In het sfeerbeeld laten we zien dat er met zitjes een heel knus geheel kan worden gemaakt, zo ervaar je bijna niet dat je wat verder uit elkaar zit. De vaasjes vol afscheidsbloemen op de kist staan symbool voor wie er niet bij het afscheid zouden kunnen zijn. Ik heb dit al eerder zo gedaan, de warme en lieve woorden op de kaartjes maakten zo veel goed. Het is mijn uitgangspunt dat iedereen afscheid kan nemen zoals hij of zij in het leven staat, ook in deze tijd, misschien zelfs wel juíst in deze tijd.

  • Dank je wel, Lucas

    Dank je wel, Lucas

    Dank je wel, Lucas

    27-07-2020 23:13

    Het afscheid van Lucas was meer dan alleen een laatste groet, het was een periode van bezinning waarin hij iedereen ruimte gaf om afscheid te nemen. Bewust of onbewust wist hij daar momenten voor te maken, ook al was er nog maar weinig tijd, omdat zijn gezondheid snel achteruit ging. Op zijn verzoek werd ik uitgenodigd om kennis te maken met hem en zijn gezin. Hij wilde weten wie hen zou gaan begeleiden bij zijn uitvaart en dat moest goed voelen. Hij wilde alles zo goed mogelijk achterlaten en voor zijn familie blijven zorgen tot het laatste moment. Wat een kracht als je daarvoor ruimte kan maken terwijl je het leven aan het loslaten bent. We zeiden elkaar vaarwel met een gebalde vuist en een glimlach. Drie dagen later overleed hij in bijzijn van zijn gezin.

    Mijn belofte was om, binnen de coronamaatregelen, zoveel mogelijk van zijn afscheidswensen te laten uitkomen. Lucas wilde alles gemoedelijk, warm en sfeervol. Hij wilde zo veel mogelijk mensen de gelegenheid geven om afscheid te komen nemen. Hij verdiende het grootst mogelijk eerbetoon, in de traditie van het kerkgenootschap Leger des Heils en in persoonlijke ongedwongen sfeer van zijn gezin.

    Foto: Lisa Suurland

    Lucas zijn afscheid werd net zo bijzonder als hij zelf was.
    Op het kasteel van Rhoon werd de juiste sfeer gevonden en konden we twee keer dertig gasten ontvangen. Vanuit een extra zaal werd een live-verbinding gemaakt met de zaal waar de afscheidsdienst plaatsvond. Daarnaast kon er via een digitale livestream vanaf thuis of iedere  andere locatie worden meegekeken op een eigen scherm. De tuinen van het kasteel boden genoeg ruimte om iedereen aanwezig te laten zijn bij de aankomst en het vertrek van Lucas. Een prachtig eerbetoon begeleidt door het muziekkorps, de vlagdrager van het Leger des Heils en de dragers. De sfeer was zo bijzonder, het voelde bijna koninklijk.

    Met liefde en toewijding heeft Lucas geleefd voor zijn gezin en het Leger des Heils.

    Hij was er voor de kwetsbaarste groep in onze samenleving en was dag en nacht op pad om een helpende hand te bieden. Dat kan lang niet iedereen, daarvoor moet je een mens zijn met een groot hart. Met ogen waarmee je iedereen ziet als een gelijke. Met handen die kunnen geven zonder de verwachting iets terug te krijgen. Hij zag voldoening als weder geschenk en vertrouwde op dankbaarheid.

    Deze dankbaarheid was voelbaar en groots.

    Alles wat Lucas heeft gegeven kreeg hij terug. Met toewijding, liefde en respect heeft iedereen een bijdrage geleverd om het afscheid van Lucas prachtig te maken. Het korps was er om zijn gezin te steunen vanuit de kracht van hun geloof, met gebed, muziek en eigen tradities.

    Lucas laat een lege plek achter. Hij zal worden herinnerd door iedereen die hem kende. Als iedereen een beetje meer handelt met toewijding, verder kijkt dan het eigen belang en voldoening leert te waarderen, dan zal het levensmotto van Lucas altijd blijven voortleven.

    “Alles wat u doet, moet u met Liefde doen.”

  • Pril Verlies

    Pril Verlies

    Pril Verlies

    11-03-2021 17:30

    Vóór of na 24 weken zwangerschap

    Wanneer jullie je kleintje verliezen bij een miskraam of bij vroeggeboorte kent onze wetgeving een termijn waarbij de wet niet wordt toegepast.

    Bij een stil geboorte of overlijden binnen 24 uur na een geboorte eerder dan 24 weken zwangerschap, is jullie baby vrijgesteld van onze wet- en regelgeving. Dat betekent dat jullie zelf volledig vrij zijn in de manier en de termijn waarop jullie het afscheid laten plaatsvinden en vormgeven. 

     

    Jullie kunnen je baby aangeven bij de gemeente, maar een akte van overlijden is niet nodig om een begrafenis of crematie aan te vragen. Wel wordt er gevraagd om een verklaring van geboorte, deze krijgen jullie van de arts. 

     

    Als jullie baby na 24 weken wordt geboren of eerder dan 24 weken, maar langer heeft geleefd dan 24 uur, dan valt het overlijden onder onze wet- en regelgeving. Dit betekent dat jullie je kindje kunnen aangeven bij de gemeente, maar ook dat er aangifte van overlijden moet worden gedaan. 

     

    De uitvaart van jullie baby, of het nu begraven of cremeren is, mag pas na 36 uur en moet binnen 6 werkdagen na overlijden plaatsvinden. Al deze zaken hoeven jullie niet zelf op te pakken, maar mogen jullie wel zelf doen. Wij helpen hierbij als dat nodig is en zorgen dat alles rondom de uitvaart van jullie baby in orde komt.

    Een uniek afscheid

    Op jullie manier

    Een waardevolle herinnering

    Mooi, lief, klein, zacht en teder.

    Bekijk hier prachtige afscheid ideeën voor een babyafscheid
  • Thanatopraxie, de kunst van opbaren

    Thanatopraxie, de kunst van opbaren

    Thanatopraxie, de kunst van opbaren

    03-04-2021 16:54

    Een opbaring is een belangrijk onderdeel van afscheid nemen. Het is ook een van meest persoonlijke onderwerpen om te bespreken, omdat iedereen daar een eigen beleving en behoefte bij heeft. Een van de beslissingen die we moeten maken is hoe we het lichaam van jullie dierbare zullen beschermen tot aan de uitvaart? Koelen is een methode die we allemaal wel kennen, maar dan is er ook nog thanatopraxie, een lichte vorm van balseming.

    Wat is thanatopraxie?

    Na een thanatopraxie behandeling ziet de overledene er natuurlijker uit en voelt niet meer zo koud aan, omdat er geen koeling meer nodig is.

    Het lichaam neemt de temperatuur van de omgeving aan en zelfs bij warm weer kan een koeling achterwege blijven. Door een thanatopraxie behandeling kunnen uiterlijke tekenen van een eventuele ziekte vervagen of zelfs verdwijnen. Ook de donkere vlekken die kunnen ontstaan bij de oren en de handen verdwijnen vaak na behandeling.

    De behandeling is in veel gevallen mogelijk in een thuis-situatie, dat is het moment dat Niels en Maike van Afuitex langskomen om de behandeling te verzorgen.

    “Wij komen graag naar je toe en adviseren in datgene wat bijdraagt aan een verzorgde opbaring. Samen zullen wij dan ook proberen tot een wenselijk resultaat te komen. Tijdens de dagen die volgen staan wij voor je klaar. Je kan er gerust op zijn dat als er iets is wij terug komen, adviseren en indien nodig zullen handelen. Wij hebben hiervoor de deskundigheid en mogelijkheden. Vanuit onze expertise in “de kunst van het opbaren” zorgen we er samen met Evelien voor dat deze ervaring bijdraagt aan het waardig en liefdevol afscheid nemen”.

    Hoe gaat de behandeling?

    De behandeling gebeurt door middel van het injecteren van een conserverende vloeistof in het vaatstelsel en het draineren van lichaamseigen vocht.

    Tijdens de injectie worden de ledematen gemasseerd om optimale circulatie van de vloeistof door de bloedbaan te bevorderen.

    Dit klinkt misschien ‘medisch’ of ‘spannend’, maar ik leg altijd uit dat het een vriendelijke behandeling is door mensen die dit met liefde en toewijding verzorgen. Na deze behandeling is de overledene van binnenuit beschermt. Dit geeft veel voordelen voor een opbaring waarbij je als familie dichtbij wil blijven.

    De voordelen op een rijtje

    • Een opbaring kan zonder koeling
    • Het lichaam neemt de omgevingstemperatuur aan en voelt niet meer zo koud
    • Vlekken en verkleuringen verdwijnen
    • Het laat het gelaat ontspannen
    • Er is een langere opbaarperiode haalbaar
    • Er is geen condensvorming van de koeling

    Meer mogelijkheden bij een thuisopbaring, omdat we geen rekening hoeven te houden met de stroomvoorziening van de koeling en het koelelement zelf.

    Dag en nacht bereikbaar

    Bel 010 2236215 voor directe hulp bij overlijden.

    Eigen keuze

    Op het moment dat we bespreken waar en hoe we de opbaring laten plaatsvinden heb je zelf altijd de keuze en de regie in handen. Er is geen goed of fout. Het een is niet beter dan het ander. In sommige gevallen zal ik misschien wel adviseren om thanatopraxie te overwegen, maar dan nog blijft de manier van opbaren een persoonlijke keuze aan de hand van beleving en behoefte.

  • Een Drive-Through-Afscheid

    Een Drive-Through-Afscheid

    Een Drive-Through-Afscheid ‘in de Roos’

    22-05-2020 18:03

    Aan de Oostmolendijk vond een zeer bijzonder afscheid plaats. Buiten op het erf van de Paradijshoeve was alles ingericht voor een ‘drive-through’ afscheid. Omringt met bloemen, dartborden en dartpijltjes werd er een laatste darttoernooi gehouden door familie en naaste vrienden. De (live)muziek uit haar eigen playlist verbond iedereen met elkaar.

    Diverse familieleden, vrienden en bekenden in circa 70-90 auto’s namen op gepaste en persoonlijke wijze afscheid van hun dierbare. Zij bewezen vanuit hun auto een laatste eer door een pijltje te gooien in een van de dartborden en konden op deze wijze de directe familie op gepaste afstand condoleren. “Wij hebben ervaren dat een ‘drive-through afscheid’ onder deze bijzondere omstandigheden een mooi wijze van afscheid nemen is.”, vertelde Piet Plaisier van Hofstede de Paradijshoeve Ridderkerk.

    Om verlies een plek te kunnen geven is het belangrijk iets te kunnen doen, een bijdrage te leveren, iets te geven, te helpen of er gewoon te zijn. Mede daardoor maken de covid19-maatregelen het afscheid nemen zo zwaar. Veel mensen zijn niet in gelegenheid om iets ‘te doen’. Het is goed dat we in deze periode verder durven kijken dan wat we gewend zijn.

    “Wat we eerst absurd vonden, omarmen we nu met alles wat we hebben. Wat er dan ontstaat is vaak mooier en persoonlijker dan dat we ons van te horen hadden kunnen indenken. Ga er maar aan staan; het verliezen van iemand van wie je houdt is al loodzwaar, maar laat staan wanneer je voor een ander de keuze moet maken of ze aanwezig kunnen zijn. Dat gaat er bij mij niet in en daarom zoek ik in samenwerking met gemeente en lokale ondernemers net zo lang naar een manier van afscheid nemen waarbij iedereen betrokken kan zijn.”

  • Zijn liefde voor oldtimers werd een beleving op zijn uitvaart

    Zijn liefde voor oldtimers werd een beleving op zijn uitvaart

    Zijn liefde voor oldtimers werd een beleving op zijn uitvaart

    11-05-2020 17:47

    In de tuinen van het Kasteel van Rhoon komt de blues je tegemoet. De klanken van de trompet vullen de ruimtes tussen de mensen en verbind iedereen met elkaar op dit unieke moment. In het midden van dit gezelschap staat zijn afscheid centraal. Trompettist Camille Passeri speelt de favoriete muziek hun vader en liet iedereen genieten. Er is gekozen voor een plek waar iedereen zich op zijn gemak voelt. De sfeer is ongedwongen en ontspannen. Woorden zijn niet nodig, er is muziek, de plek en het moment met elkaar.

    Zijn liefde voor oldtimers werd een beleving op zijn uitvaart. Met een T-Ford uit 1914 werd hij naar het crematorium gebracht, gevolgd door een Ford model A uit 1930, waarin zijn vrouw en zoon hem volgden. De nostalgie van zijn jeugd in contrast met de realiteit van die dag, zorgde voor melancholie en ontroering. Een groot eerbetoon waar met trots en een goed gevoel op terug gekeken wordt.

    Foto: Tin Steijn

    “Een persoonlijk afscheid kennen we gelukkig allemaal, maar ik ga graag een stukje verder dan persoonlijke facetten, ik draag bij aan een uitvaart waarin de persoon op elk moment wordt herkent en waar ruimte is voor een eigen beleving van afscheid nemen. Als er ruimte is om afscheid te nemen, krijgt het verlies een plek waarmee je verder kan. Wanneer niemand zicht hoeft aan te passen, kan iedereen op zijn eigen manier afscheid nemen. Het leven vieren en omarmen maakt in mijn ogen een afscheid ‘beleefbaar’.” – Evelien

NIEUWE NAAM,
DEZELFDE VISIE

Sinds oktober 2025 zetten wij het mooie werk van Evelien Uitvaartverzorging voort onder onze eigen naam: Rouwzusters.